Two Meters of This Land laat zien wat er gebeurt op een zomeravond in een openluchttheater in Ramallah (aan de Westelijke Jordaanoever, Palestina), waar een concert van populaire muziek wordt voorbereid. Enkele uren voor de show komt een groep journalisten, technici en artiesten er bijeen. Alle actie speelt zich op één avond op dezelfde locatie af. “Een jaar voordat ik de film opnam, werkte ik in Jeruzalem en Ramallah terwijl ik ideeën verzamelde voor een speelfilm. De zomer is het seizoen van openluchtmuziekfestivals in Palestina en ik bezocht er veel. Diezelfde zomer stierf de Palestijnse nationale dichter Mahmoud Darwish en werd hij begraven op de top van een heuvel in Ramallah, vlakbij het openluchttheater dat ik als locatie voor mijn film had gekozen. Ik besloot een van zijn gedichten als titel te gebruiken. In de laatste regels van Mural spreekt hij over het stukje grond dat hij op de dag dat hij stierf nodig zou hebben: "Twee meter van dit land is voorlopig genoeg voor mij". Omdat ik een film wilde maken over een specifieke plek in Palestina, leek dit me een krachtige metafoor voor de Palestijnse strijd.” (Ahmad Natche)

Lente-equinox 2024: 20 maart om drie uur, zes minuten en eenentwintig seconden (GMT). Vattetot-sur-Mer, in de regio Pays de Caux in Normandië. Gaza wordt gebombardeerd...

Op 27 februari 2024 ontving ik, net als vele andere filmmakers en kunstenaars, een bericht van Narimane Mari waarin ze me uitnodigde om een filmisch gebaar te maken dat geworteld is in Palestina — iets dat getuigt van wat op de schermen van de geschiedenis wordt uitgewist, wanneer duizenden levens het doelwit zijn van Israëlische luchtaanvallen en het hen verboden wordt om op hun land te leven. Maar hoe kunnen we, van zo ver weg, delen in de angst voor de dood? Hoe kan je vanuit je eigen tuin weerstand bieden aan de grootste rampspoed ter wereld? Ik stelde me een actie voor waarbij ik zo min mogelijk zou bewegen. Ik filmde één minuut per uur, vierentwintig uur lang, op de eerste dag van de lente, zonder de camera ook maar één keer van positie te verplaatsen... Te midden van de wonderbaarlijke lente — waarvan planten, dieren en mensen allemaal genieten — vallen er in de verte bommen die in je hoofd blijven nagalmen. Geen echte stilte, geen rust! (Pierre Creton)