FILM

Chameleon stelt een visuele dialoog voor tussen het geziene, het herkende en het onherkende. Een vrouw doorzoekt een innerlijk landschap, een ruimte die haar zowel opsluit als omsluit. Haar jurk, een projectie van vrouwelijkheid, wordt haar expressiemiddel. Door middel van ritmische montage beweegt de film in stilte naar het punt van confrontatie; de vrouw opent de deur naar de buitenwereld. Dit schokkende moment van gewelddadige interactie wordt kracht bijgezet door het enige geluid in de film.