In Devotio Moderna is Tulips van Sylvia Plath de tekst die zowel ondermijnt als structureert. Fleming haalt het gedicht uit elkaar en maakt nieuwe combinaties met de woorden – vooral ‘flesh’, ‘stone’ en ‘light’ zijn cruciale termen. De poëzie laat zich horen, zien en voelen in Devotio Moderna, dat zo een zeer lichamelijke, tastbare ervaring wordt die laag per laag wordt vergroot. Dit titel verwijst naar een geloofspraktijk waarin collectief gebed wordt ingeruild voor een zacht en innerlijk gebed.
“Despite the fact that the poem is about illness and is expressed in dark language… fundamentally… Devotio Moderna is about light. Luminosity.” (Shellie Fleming)



