De stad Marseille, dicht bij de monding van de Rhône gelegen, wordt sinds lang erkend als een belangrijke Europese doorgangshaven. Nestlers film situeert zich tegen de achtergrond van de industrialisatie van Fos-sur-Mer, gelegen op 32 kilometer ten noordwesten van Marseille. Het is het relaas van de ontwikkeling van de haven sinds de late jaren zestig. Fos-sur-Mer roept de herinnering op aan de precaire leef- en werkomstandigheden van om en bij de 7000 arbeiders die op deze industriële site werkzaam waren. “Cokesfabrieken, hoogovens, staalbedrijven en de petrochemische industrie moeten hier gemaakt worden. Olie, vloeibaar gas, goedkope Afrikaanse erts en Amerikaanse kool moeten geïmporteerd worden. De staat financiert de infrastructuur: de haven, wegen en elektriciteit. Een industriële stad is gebouwd en de hele wereld is aangetast. Een rivierbedding is leeggemaakt omdat steenpuin nodig is als vulgrond. De aarde is verscheurd voor een pijpleiding. De Rhône is rechtgetrokken, ingedamd en uitgebreid. Lorraine is afgesloten. De industrie verspreidt zich. 7000 arbeiders worden geconcentreerd in kampen. Bezoekers krijgen geen toestemming om de kampen zonder bevoegdheid te betreden en gevangenen kunnen niet zonder problemen weg. ‘Dit is een enorm project, een succesvol plan voor een gemeenschappelijke markt,’ zei één van de projectmanagers.” (Hartmut Bitomsky)
