“Foyer ontstond uit experimenten in het filmen met een wit blad papier voor de camera, bevestigd op een paar centimeter van de lens. Het idee erachter was aanvankelijk vrij simpel: met de camera in de straten van Tunis kijken hoe deze papieren afscheiding verandert door het licht, beweegt in de wind, verduistert door een voorbijdrijvende wolk of een persoon of object die te dicht komt... Het experiment veranderde wanneer voorbijgangers, aangetrokken door deze opstelling, me begonnen aan te spreken en vragen te stellen. Toen begreep ik dat deze woorden en stemmen het blanco blad invulden met poëtische en politieke inhoud, even subtiel als onverwacht. Dit werk kwam tevoorschijn op een manier die enigszins gelijkaardig is aan hoe licht inwerkt op een filmstrook: het werd geleidelijk getransformeerd door wat er mee gebeurde en door de omgeving waarin is gefilmd.” (Ismaïl Bahri)
