Aquí y allá, een poëtische reflectie over familie als een emotioneel systeem dat generaties overstijgt, vertelt over het verstrijken van de tijd, de mogelijkheid tot herinneren en de constructie van ruimte als een doorlopend historisch en subjectief proces.
De film verweeft flarden van private en publieke ruimtes, gebaren, stemmen en zinnen tot een intieme audiovisuele reis door het persoonlijke en collectieve geheugen, met als onderwerp de complexe familiedynamieken tussen Lina’s grootouders, vader en diens broers en zussen tijdens de periode die ze doorbrachten in Chipaque, een dorpje in de buurt van Bogotá. De film — een soort cognitieve kaart die fungeert als familieportret — combineert 16mm-kleurenfilm, zwart-witbeelden op MiniDV en foto’s uit het familiearchief van de filmmaker met impressionistische sound design en dagboekachtige teksten, om te illustreren dat het verleden niet is op te vatten als een vastomlijnde, stabiele en begrijpelijke dimensie.
