FILM

Een slechte pitch voor een film glijdt af in de troebelheid van het geheugen en geschiedenissen die beter vergeten of bewust genegeerd kunnen worden. Prachtige zwart-witbeelden van de kust van Berlin, New Hampshire worden naast een voice-over geplaatst die speelt met de conventies van een zakelijke powerpointpresentatie en schalks de sonische en andere betekenissen vanhet woord ‘pitch’ verkent. Wilkins reflecteert over de invloed van het productieproces op het uiteindelijke (non-)product, de filmwereld in het Amazon tijdperk, een verdwenen tv-reeks uit de jaren twintig, stedelijk geweld en racisme en het eigenlijke idee van filmische herinnering.