“The Old Place, geproduceerd op vraag van MOMA, expliciteert de museologische functie van Godard’s levenswerk. Nadat het de dromen en nachtmerries van de 20ste eeuw heeft geregistreerd, is cinema een “oude plaats” geworden waar al diegenen die “tijd versmaden omdat ze geen gezichtsverlies willen lijden” een toevlucht vinden. Het is aan cinema om een eigen toevluchtsoord te construeren en beelden van het verleden te verwelkomen; want “van Botticelli tot Barnet, het is steeds dezelfde blik, hetzelfde lijden” - een mogelijke voortzetting van de equatie “klassiek=modern” die in Bande à part te lezen valt op een schoolbord. En voor de rol van museografische patroonheilige heeft Walter Benjamin de plaats ingenomen van Malraux. Godard kent aan cinema dezelfde taak toe die Benjamin aan de geschiedkundige verleende: het redden van beelden en mensen van hun teloorgang als slachtoffers van de geschiedenis. Een citaat van Benjamin dat door Godard and Miévillewordt overgenomen, stelt dat “verleden het heden in een bliksemflits ontmoet om een constellatie te vormen.” In The Old Place wordt de flits die doorheen de geschiedenis van de 20ste eeuw resoneert - dat van kunst en cinema - een reis naar de sterren - en het museum wordt een planetarium.” (Cyril Neyrat)
Courtesy of The Museum of Modern Art
French spoken
