In 1969 had Jean Rouch meer dan twee decennia West-Afrika gedocumenteerd als een etnograaf, en in 1961 had hij Chronique d'un été, een antropologisch onderzoek naar het leven in Parijs, gecoregisseerd. In Petit à petit reizen Damouré Zika en Lam Ibrahim, Nigeriaanse medewerkers van Rouch, naar Parijs en ontpoppen zich tot omgekeerde etnologen van de Franse cultuur.
Wanneer we Zika en Ibrahim opnieuw ontmoeten in Ayorou (Niger), is de onderneming 'Petit à petit', die ze hadden opgericht aan het eind van Jaguar, een groot import-export bedrijf geworden. Het nieuws dat een concurrent een hoogbouw in de steigers heeft staan in Niamey doet de directeurs van de onderneming besluiten dat ze hun eigen kantoorgebouw moeten bouwen in Ayorou.
Zika vliegt naar Parijs om daar de wolkenkrabbers te bestuderen en architecten om advies te vragen. Zijn missie breidt zich al snel uit naar een volledig en grondig onderzoek van het leven in Frankrijk. De methodes die hij daarbij gebruikt beginnen verdacht veel te lijken op die van de imperialistische Europese antropologie en geven de verwikkelingen een donkere komische lading.
Uiteindelijk voegt Ibrahim zich bij Zika in Frankrijk en samen komen ze tot hun eigen versie van het moderne Europese leven. Onderweg ontmoeten ze een Senegalese modeontwerper, een blanke Franse typiste en een zwerver die samen met hen terugkeren naar Niger om te werken voor 'Petit à petit'.
Petit à petit is Rouch’ meest scherpe etnofictie en tegelijkertijd een speelse satire op de geschiedenis van de Europees-Afrikaanse relaties.
- Icarus Films -
