In Private Property (Public Domain) onderzoekt Shellie Fleming de effecten van het postmodernisme op haar persoonlijke leven. Net als in andere films in dit programma weeft Fleming een (nieuw) narratief uit verscheidene, gefragmenteerde teksten zonder een duidelijke lijn te willen presenteren. Twee stemmen spreken door elkaar: de ene reciteert de Latijnse namen van zeeschelpen, de andere citeert uit het werk van onder meer Italo Calvino, Anaïs Nin, Sylvia Plath en James Baldwin.
“My question was how to put meaning back… How to self-define in a time that had turned things to rubble and then created either unnecessary caution or superficial ‘copying’.” (Shellie Fleming)



