SELECTIE 2015
Een dialoog tussen nieuw audiovisueel werk, oudere of herontdekte films en video’s van kunstenaars en filmmakers die zich bewegen door het uitgestrekte terrein van het bewegend beeld.
De films en video’s van Basma Alsharif exploreren de subjectieve ervaring van een politiek landschap, onderzoeken de verbanden tussen geografische ruimte en de mentale representatie daarvan. Alsharif werd geboren in Koeweit uit Palestijnse ouders en haar nomadisch bestaan – ze groeide op in Frankrijk en de Verenigde Staten en woonde in Beiroet, Amman en Caïro – is stevig verankerd in haar werk, dat vaak experimenteert met de ideeën van bilocatie en de figuur van de dubbelganger. In de onmogelijkheid verkerend om naar Palestina te reizen, gebruikt Alsharif in Deep Sleep (2014) zelfhypnose en meerdere beeldlagen als een manier om op twee plaatsen tegelijk te zijn en haar vaderland te bereiken, al is het dan ook maar via het medium film. Of ze nu fotografie, film, video, klank, tekst of taal gebruikt, centraal in Alsharifs werk en haar voortdurend in vraag stellen van de relatie tussen geschiedenis en de menselijke conditie staat de voorstelling van Palestina als een plaats waar een constant gevoel van dreiging en de steeds veranderende geografische grenzen een onwerkelijk gevoel veroorzaken. Dit tweeledige programma, met Alsharif als cocurator, vangt aan met een selectie van haar vroege video’s, die gepresenteerd worden in dialoog met werk van de Britse filmmaker John Smiths en Native American kunstenaar Sky Hopinka.
In het tweede deel worden drie recente werken van Alsharif begeleid, gecontextualiseerd en uitgedaagd door contemporaine films van de Amerikaanse kunstenaars en filmmakers Mary Helena Clark, Claudrena Harold & Kevin Jerome Everson, Michael Robinson en Mike Stoltz.
Sky Hopinka is lid van de Ho-Chunk Nation of Wisconsin en werkt aan verschillende projecten die voortspruiten uit ideeën over hedendaagse inheemse linguïstische concepten en beelden. In Wawa zweeft Hopinka tussen een Chinuk Wawa les in New York en een reeks interviews van en met Henry Zenk, de vooraanstaande specialist in Chinuk Wawa, een taal die ontstond toen Europese en Amerikaanse handelaars en kolonisten in de achttiende en negentiende eeuw de door de oorspronkelijke bewoners van de Amerikaanse noordwestkust gesproken taal begonnen te gebruiken.
Verhuizend van een hotel in Bethlehem naar een ander hotel in Oost-Jeruzalem wordt een filmmaker geconfronteerd met een reeks problemen die te maken hebben met een plafond, een videocamera en de bezetting van Palestina door Israël. Dirty Pictures is het zevende deel van de reeks Hotel Diaries, een verzameling video-opnames die werden gemaakt in hotelkamers en die persoonlijke ervaringen koppelen aan hedendaagse wereldgebeurtenissen.
Lange stilstaande beelden, tekst, taal en geluid worden samengevlochten om het verhaal te vertellen van een anonieme groep die zich bezig houdt met het meten van afstanden. Onschuldige metingen gaan over in politieke afstanden en er wordt onderzocht hoe beeld en geluid de geschiedenis communiceren. We Began by Measuring Distance exploreert de uiteindelijke ontgoocheling in feiten wanneer het visuele er niet in slaagt het tragische te communiceren. (Basma Alsharif)
In zijn prachtige elegie voor de huizen in Oost-Londen die werden gesloopt voor de aanleg van de M11 Link Road, verweeft John Smith de stemmen van de mensen die uit hun huizen werden gezet met beelden van de sloop, onder een dramatische score van Jocelyn Pook. Op het gedreun van bakstenen laat de magistrale montage waarschuwingsflitsen van rood, groen en blauw zien. Ze groeien uit tot kleurstrepen, terwijl figuratieve details van het dagelijks leven worden opgeslokt door mechanistisch geweld. Smith laat de graffiti op de overgebleven huizen getuigen van het protest. De stem van één bewoner blijft ons achtervolgen: “Het heeft een eigen levenskracht. Dat huis heeft een geest.” Blight weergalmt nu als een beklijvende oproep om te stoppen met het vernietigen van onze planeet en om meer dialoog rond de aarde te voeren — tussen architectuur, infrastructuur en gemeenschap, voorbij onze afhankelijkheid van snelheid en groei. (Cherry Smith)
Home Movies Gaza toont ons de Gazastrook als een microkosmos voor het falen van de beschaving. In een poging om het alledaagse te beschrijven van een plaats die strijdt voor de meest elementaire mensenrechten, eist deze video een perspectief op van binnenin de huiselijke sferen van een territorium dat complex is, verwaarloosd wordt en alles bij elkaar genomen onmogelijk te scheiden is van zijn politieke identiteit. (Basma Alsharif)
Een film over kapsels, kleren en de relaties tussen beeld en geluid. (John Smith)
