6 - Heiny Srour - Leila and the Wolves

3 April, 2020 - 12:00
KASKcinema

Those of us from the Third World have to reject the idea of film narration based on the nineteenth century bourgeois novel with its commitment to harmony. Our societies have been too lacerated and fractured by colonial power to fit into those neat scenarios. We have enormous gaps in our societies and film has to recognize this.

Heiny Srour (1945) studeerde sociologie aan de Amerikaanse universiteit in haar geboortestad Beiroet en vervolgens sociale antropologie aan de Sorbonne in Parijs bij de Marxistische socioloog Maxime Rodinson en antropoloog-filmmaker Jean Rouch. In 1969 begon ze een doctoraatsonderzoek naar de positie van Libanese en Arabische vrouwen en werkte ze als journaliste voor het tijdschrift AfricAsia. Ze leerde over de strijd van het Volksfront voor de Bevrijding van de Bezette Arabische Golf, dat in de provincie Dhofar een opstand leidde tegen het door de Britten gesteunde sultanaat van Oman en tegelijkertijd probeerde de vrouwen te bevrijden van hun onderdrukking. Vastbesloten een film te maken over deze beweging, besteedde ze twee jaar aan intensief onderzoek en het zoeken naar de nodige middelen vooraleer te vertrekken naar Dhofar. Vanaf de grens met Jemen doorkruisten Heiny Srour en haar team te voet en onder bombardementen van de Britse luchtmacht meer dan 800 km woestijn en bergen om uiteindelijk het conflictgebied te bereiken en een zeldzaam verslag van deze inmiddels grotendeels vergeten oorlog vast te leggen. Srour voltooide de film, Saat El Tahrir Dakkat, in 1974 en werd er als eerste Arabische vrouw mee geselecteerd voor de competitie op het filmfestival van Cannes. Ze deed zeven jaar over het afwerken van haar volgende film, Leila wal Zi’ab (1984), waarin ze haar onderzoek naar de verborgen geschiedenis van strijdende vrouwen, met name in Palestina en Libanon, voortzette door een esthetisch en politiek ambitieus tableau van geschiedenis, folklore, mythe en archiefmateriaal te weven. In haar woorden: “Waarom zouden vrouwen niet ambitieus mogen zijn? Omdat mannen alleen maar willen dat vrouwen zich uitsluitend bezighouden met vrouwenzaken zoals het huishouden en gezin, willen ze ons in getto’s stoppen. Ik verwerp dit. Wij moeten ons ook bezighouden met publieke zaken en politieke kwesties.” Begin de jaren 1960 zette Heiny Srour in Libanon al een feministische studiegroep op en ze is zich altijd blijven uitspreken over de positie van de vrouw, vooral in de Arabische samenlevingen. Ze heeft uitvoerig geschreven en gesproken over het beeld en de rol van vrouwen in de Arabische cinema en in 1978 schreef ze samen met de Tunesische filmmaker Selma Baccar en de Egyptische filmhistorica Magda Wassef een manifest “voor de zelfexpressie van vrouwen in de cinema.” Tot op vandaag blijft Heiny Srour vol passie actief in de feministische beweging.

 

In the presence of Heiny Srour

Leila wal Zi’ab (Leila and the Wolves)

Heiny Srour
,
UK, LB
,
1984
,
16mm
,
90'

The visual leitmotiv of the film is Arab women sitting immobile under the high sun, while half-naked men bathe joyfully on the beach. Gradually, women will start getting impatient, as historic events go by, and they will move towards the water for a dip ... but in the Middle-East, the dance of death still continues.

Een film die het geloof in het geweer in vraag stelt. De beelden worden voortgestuwd door de zoektocht naar de politieke en historische identiteit van de vrouw in het Midden-Oosten. In de film dwaalt een Arabische vrouw door echte en verbeelde landschappen in Libanon en Palestina. Ze stoot op stemmen uit de periferie van de Midden-Oostenpolitiek die gesmoorde wensen en verlangens over de veerkracht van Arabische vrouwen blootleggen. Op haar zwerftochten keert ze telkens terug naar Libanon, het kroonjuweel van de Franse koloniale schemerstaten en een land waar tijdens de jaren 1970 eremoord twee vrouwen per week het leven kostte. Toch is Leila geen antropologische reis, maar een bevraging van mythisch en symbolisch protest. Door haar “oog” ontstaat een zoektocht naar een politieke aard in een Libanon dat voor altijd de smet draagt van de bloedbaden in Sabra en Shatila en in de greep zit van een wrange burgeroorlog in de ‘achtertuin’ van Israël. Leila pookt in deze momenten van verlies en ontdekt de geesten van een heel ander leven voor de wolven oprukten. (John Akomfrah)

 

Arabic spoken, English subtitles

Print courtesy of Cinenova