FILM

Een film over tijd en slijtage, over de bespotting en melancholie van de geschiedenis. De auteurs tonen het politieke verband aan tussen kolonisatie en emigratie. Het is geen militante film. Het is iets anders: een blik die zich afwendt van het leven van alledag en de ellende, en aan de uitbuiting waarvan de migrerende werknemers het slachtoffer zijn een dimensie van fantasie teruggeeft. De gegeven en uitgeknipte werkelijkheid is nog sterker, verrassender dan de fictie — zij is ook gewelddadiger dan het politieke discours. Voor Djouhra “is het, als de film tot een politiek discours moet worden gereduceerd, beter om pamfletten te verspreiden.” (Tahar Ben, 1977)