“Ontgonnen, geëxtraheerd en geweven: asbest was het magische mineraal. Kleine steden werden grote steden onder het patronaat van dit materiaal. Perzische vorsten vermaakten gasten met de vuurvaste aard ervan en de industrie streek eeuwenlang de winsten op van de wereldwijde toepassing. Wij leven nu in de overblijfselen van deze giftige droom, een droom die met de uitvinding van de elektronenmicroscoop onze materiële geschiedenis onthulde als een ramp in wording. Toch heeft de asbestindustrie ons nog niet verlaten, i.p.v. uit de bodem wordt het nu ontgonnen uit onze muren. We worden vandaag geconfronteerd met twee opties: dit materiaal uit onze huizen weghalen en opnieuw starten of bovenop het residu bouwen. Het verwijderen is een gevaarlijke en dure operatie. Vaak kiezen we om ertussen te leven en de muren te verstikken met plastic bedekking: de gefaalde beloftes van het modernisme begraven om ons heen. De film is opgenomen in de mijnstreek van Asbestos, Quebec, locatie van ’s werelds grootste asbestmijn die pas stopte met ontginnen in 2012. Asbestos is een meditatie op de verstrengeling van de fragiliteit van lichamen, het niet-lineaire karakter van vooruitgang en de persistentie van materie.” (Sasha Litvintseva & Graeme Arnfield)
