Verteld door een geïncarneerde geest van een overleden donor van echte haren. In het naoorlogse tijdperk droeg de export van pruiken gemaakt met menselijke haren bij aan de economische ontwikkeling van Azië, met Hong Kong als een belangrijk centrum. In de hoogdagen in de jaren 1960 was ‘Asian real hair’ populair bij rijke Amerikaanse vrouwen, maar toen legden de VS een embargo op het product, dat nu geclassificeerd wordt als ‘communist hair.’ Dit is waar het ingewikkelde en innovatief verfilmde verhaal begint: vertrekkend van een complexe economische en socio-politieke context, weeft het een draad door verschillende historische en droomachtige geënsceneerde scènes.
Hongkong was en is een ruimte van tussenruimte — tussen Oost en West, tussen communisme en kapitalisme. Misschien zijn er daarom zoveel spoken in de stad, speculeert een hoofdpersoon. Net als het bereisde spook, een eeuwig ronddolende entiteit en hedendaagse getuige van een imperiaal en koloniaal verleden. (Annina Wettstein)
