Tussen de Eerste en Tweede Wereldoorlog bouwde de Britse defensie betonnen parabolische ‘Sound Mirrors’. Ze dienden als waarschuwingssystemen, een primitieve akoestische versie van de radar die de luisteraars hielp bij het lokaliseren van vijandige vliegtuigen of schepen. Gevaar verhoogt de zintuiglijke gevoeligheid van de mens drastisch. Dit oer-verdedigingsmechanisme wordt door de Sound Mirrors van een extra hulpmiddel voorzien dat de afstand, subtiliteit en bandbreedte maximaliseert. Deze constructies zijn intussen compleet overbodig geworden, ontmanteld of verlaten, maar laten een opmerkelijke architecturale erfenis na.
Video by Barry Hale, concept and location research by Joe Banks, 1997.



