Jackie Raynal begon haar filmcarrière als filmeditor in de vroege jaren 1960. Haar regiedebuut in 1968 ontstond binnen de tijdelijke maar vitale Zanzibar-groep, die gefinancierd werd door de erfgename Sylvina Boissonnas. De film situeert zich in Barcelona, en ontvouwt zich via scènes die elke lineaire progressie afwijzen, veeleer geleid door wat wel een geheime logica lijkt. Een knoop van betekenis raakt ontward, en het kijken wordt een spel. Wat als herhaling zich losmaakt van alle dominante structuren van zijn? Wat als ‘steek houden’ tot het uiterste wordt doorgevoerd en de vorm van de film zelf doordringt — of beheerst? Misschien schuilt er een plezier in één keer, twee keer, of telkens opnieuw kijken. Raynal, in de hoofdrol van de film, begint met de camera — of ons — precies te vertellen wat er zal gebeuren. Toch is niets helemaal zoals je zou denken.
