“De meeste documentaires stellen zich ten doel om de werkelijkheid weer te geven, maar Herzog, als de beste der non-fictie regisseurs, begrijpt dat een documentaire de realiteit moet transformeren en het aan kijkers presenteren op een manier die ze voorheen nooit hadden kunnen bedenken. De protagonist hier is Walter Steiner, Zwitsers wereldkampioen schansspringen. Herzog gebruikt snellopende camera’s die de actie vertragen tot een twintigste van zijn normale snelheid. Maar dit is geen sportfilm; het is eerder een film over isolement, over menselijke beperkingen en obsessies. Herzog observeert en filmt Steiner terwijl hij 179 meter springt (tien meer dan het vorige wereldrecord, en tien minder dan wat een zekere dood had kunnen betekenen), maar wat Herzog echt ziet is een eenzame, visionaire kunstenaar (een houtsnijder) en een merkwaardig menselijk fenomeen dat eenvoudigweg moet bestudeerd worden. De beelden van de film ontwijken de vraag of deze man zich nu afkeert van de maatschappij vanwege zijn passies, of in plaats daarvan zijn passies heeft gekozen als een manier om zichzelf te isoleren van de rest van de mensheid. Daar, zwevend in de lucht, met zijn voeten ver van de begane grond, zou de blik op Steiner er zowel een kunnen zijn van ontzetting als van verrukking. Een loutere sportfilm wordt een mystieke ervaring.” (Carlos Reviriego)
