The Sealed Soil uit 1977 van Marva Nabili anticipeert op de formele ascese van de films die op de Iraanse Islamitische Revolutie van 1979 zouden volgen. Het biedt tegelijk een feministische correctie op de mannelijk gedomineerde thema’s van die postrevolutionaire cinema. De 18-jarige Rooy-Bekheir is als een steen: koppig en onbeweeglijk. Doorheen de film zit ze vooral: aan de haard van de binnenplaats, tegenover ouderen op een uitgerolde mat, of alleen aan een rivieroever. Hoewel ze ruim oud genoeg is om uitgehuwelijkt te worden, weigert ze alle huwelijkskandidaten, evenals elke uitleg waarom. Ondertussen debatteren de mannen van het dorp over de vraag of ze hun land moeten afstaan aan een landbouwbedrijf. Ook Nabili verzet zich tegen filmconventies; ze draaide The Sealed Soil in het geheim, terwijl ze werkte aan een miniserie voor de National Iranian Radio and Television (NIRT). Haar statische camerawerk doet denken aan de films van Chantal Akerman, vooral in hoe er een blik ontstaat die tegelijk intiem en afstandelijk is. Hoewel we Rooy-Bekheir zien in privémomenten, haar haren zichtbaar op een manier die al snel onmogelijk zou worden in de Iraanse cinema, verschijnt ze nooit in close-up. De meest onthullende scène van haar lichaam en haar verlangen wordt — vrij letterlijk — gefilmd met haar rug naar de camera. (Genevieve Yue — Viennale)
Restored by the UCLA Film & Television Archive with the support of the Golden Globe Foundation, Century Art Foundation, Farhang Foundation and Mark Amin.
