FILM

De films van Landrián zijn vaak bewust poëtisch. Ze bevatten eerder antropologische kritiek dan educatief of postrevolutionair onderzoek zoals gangbaar in die tijd. Tijdens het jaar van de landbouw, maakte Landrián een film over dans die begint met de muzikant Pello el Afrokán. Hij ontwikkelde een muziekstijl die de naam Mozambique kreeg. Een film over dans maken zou men kunnen interpreteren als een manier om roet in het eten van de revolutionaire regering te gooien, maar dat is kort door de bocht. In datzelfde jaar vroeg Fidel Castro Pello namelijk om een nieuwe Mozambique te schrijven die muziek en labeur kon doen samengaan. Zo wou hij een contraproductief element toch nuttig maken. (Elke Marhöfer)