FILM

In Ociel del Toa doet landrián op een subtiele en charmante manier verslag van zijn ervaringen met boeren waarmee hij een tijdlang samenleefde. Dit gebeurt haast zonder commentaar te geven: het klaarmaken van eten, de geboorte van een kind, een begrafenisstoet, een bezoek aan de kapper. Hij volgt een jongen, Ociel, die aan de rivier werkt, naar een hanengevecht gaat, een socialistisch opvoedingsprogramma bijwoont of naar een dansfeest trekt. Een portret van het leven van alledag. Evenwichtig, flirterig als een Renoir en voortdurend bewust van de fysieke impact die beelden kunnen hebben. (Elke Marhöfer)