still/here is een beschouwing van het uitgestrekte land- schap van ruïnes en onbebouwde percelen kenmerkend voor het noorden van St. Louis, een gebied waar bijna uitsluitend Afro-Amerikanen wonen die tot de werkende armen of de arbeidersklasse behoren. Op een basaal niveau is de film de documentaire neerslag van de grimmigheid en het verval van dit stadsdeel. still/here is geen openlijke aan- klacht tegen sociale onrechtvaardigheid, maar de politiek van ras en klasse in de Amerikaanse maatschappij is een wezenlijk onderdeel van de film. In still/here symboliseren de ruïnes een onvoorstelbare afwezigheid die de kern vormt van de Afrikaanse diaspora-ervaring in Noord-Amerika. Van de talloze Afrikanen die omkwamen op zee tot de verloren toekomstige generatie van ongeboren nakomelingen van degenen die de reis niet overleefden, tot het verlies van familie en geliefden die verkocht werden tijdens de slaver- nijperiode: afwezigheid is altijd een fundamenteel kenmerk geweest van de Afro-Amerikaanse ervaring. Maar hoe verbeeld je afwezigheid in een medium als film? “Met still/ here probeer ik op deze vraag in te gaan door een vocabulaire rond afwezigheid te ontwikkelen. Daartoe erkent de film de grenzen van representatie en bevat ze een reeks visuele en auditieve storingen, uitwissingen, tegenstellingen en hiaten. De film gebruikt de documentaire kracht van het medium niet om een afgerond gevoel te bewerkstelligen, maar houdt zich op in de breukruimte die ontstaat door de aanwezigheid van een diepgaande afwezigheid.” Hoewel er vervallen bioscopen, vervaagde reclameborden en afbrokkelende gevels voorbijkomen, zien we zelden mensen — hun aanwezigheid blijft beperkt tot de elegische soundtrack, die rijk is aan onbeantwoorde telefoontjes, griezelige voetstappen, dichtslaande deuren, opnames uit inbelprogramma’s en lekkende kranen.
“still/here’s urban scene is deserted, and it is filled with the aural remnants of the African American community that might have once inhabited the now abandoned houses and made the barren street feel like a neighborhood. still/here is hybrid and contradictory: ethnography without people; a personal essay without a human face; a documentary without neither a setting nor a clear thesis. Harris’s film shows a specific place turned into a nameless, almost borderless space and then monumentalized as a metaphor. Harris’s images invite the audience to reimagine the abandoned lots, absented houses and discarded equipment as not ruined but ruins.” (Terri Francis)
2K digital restoration by the Academy Film Archive
