“Dit project heeft iets fragiels, dat beantwoordt aan de fragiliteit en vluchtigheid van het proces waarmee de beelden werden gemaakt. Elk beeld kwam tot stand met de hulp van een vriend die zich in de gevangenis bevindt. De mises-en-scène werden gerealiseerd met een mobiele telefoon – vandaar de povere kwaliteit van de beelden. Dit werk presenteert een tegelijk intieme en afstandelijke relatie tussen twee personen, de een in vrijheid, de ander in gevangenisschap; tussen een reële menselijke band en een digitale communicatie; tussen een penitentiair systeem dat een individu wil dringen in een positie van fundamenteel isolement, van opkropping in een gesloten ruimte, en een vrije circulatie: een overvloed van informatie die hem omvormt tot een lid van de ‘mediatieke gemeenschap’. Tegelijk gaat het over de ontmoeting tussen twee temporaliteiten, de een vertraagd, geblokkeerd, vastgezet door het penitentiair systeem, en de ander levendig, snel en constant in beweging. Daarom heb ik voor de titel ‘Temps Mort’ gekozen: het zijn beelden die zich bevinden in een dualiteit van tijd, tegelijk dichtbij en veraf.” (MB)
