In samenwerking met de kunstenares Yolanda Vidato onderzoekt Water Ritual #1 via improvisatorische, symbolische handelingen de voortdurende strijd van zwarte vrouwen om een spirituele en psychologische ruimte te creëren. De film, geschoten op 16mm en in zwart-wit, werd gemaakt in een gebied van Watts dat aanvankelijk werd ontruimd voor de aanleg van de I-105 snelweg, een plan waar uiteindelijk van werd afgezien. Hoewel de film werd opgenomen in het L.A. van vandaag, zou men op het eerste gezicht kunnen denken dat Milanda en haar omgeving (uitgebrande, door onkruid overwoekerde huizen) zich in Afrika of de Caraïben, of ergens in het verleden, bevinden. Gestructureerd als een Afrikanistisch ritueel voor Barbara McCulloughs ‘participerende kijkers’ behandelt de film de wijze waarop armoede, exploitatie en woede het landschap van Los Angeles tekenen, waarbij dat landschap een oorzaak en embleem wordt van de troosteloosheid die zwarten ondergaan in plaats van het fabelachtig beloofde land voor zwarte migranten. (Jacqueline Stewart)
