FILM

Een fascinerende, disjunctieve conundrum van taal, beeld en klank, waarvan de syntax ons blijft ontglippen. Een citaat van filmmaker Hollis Frampton kan hier van toepassing zijn: “het is alsof de vormgeving van het betekenisvolle een ultieme chemische origine heeft, ‘stukjes spraak’ worden gecombineerd in propositionele molecules door middel van elektrovalente aantrekking, of, waar die aantrekking ontbreekt, blijven rondzwerven als vrije radicale elementen. Als kunst al een wetenschappelijke missie heeft, dan is het wel het onthullen van dergelijke mechanismen, in een nonlineaire uitbeelding van de gelegenheid van betekenis. Want betekenis is niet te vinden, of het nu gaat over beeld of woord, in dingen, maar wel in mensen.”