Een van de leidraden in het werk van Gary Hill is de bemiddeling van de processen die taal linken aan het bewegend beeld. In deze video worden beelden van Hill’s kantoorinterieur gekoppeld aan de lettergrepen van een gesproken tekst, gewijd en gericht aan een verloren liefde. Er ontstaat een intieme dialoog, een “organische automatie” waarbij de spraak het beeld voortdrijft, tot voorbij de contouren van het scherm. “Het was haast alsof ik de beelden wilde misbruiken, uitdagen en manipuleren met behulp van woorden. Misschien wou ik die kleine, benepen ruimte uitbreiden, misschien wou ik de vrouw waarmee ik samenleefde in begrijpelijk Engels overtuigen van de ‘kunst vs. leven’ paradox. Op beide fronten heb ik gefaald.”



