De performance Cycles of 3’s and 7’s beeldt harmonische intervallen die men normaal gezien op instrumenten speelt uit door de berekening van hun onderlinge rekenkundige relaties en frequentieverhoudingen. Conrad en andere leden van The Theatre of Eternal Music zoals LaMounte Young, Marian Zazeela, John Cale en Angus MacLise componeerden zogenaamde ‘dream music’ in de vroege jaren 1960. Deze baanbrekende groep kunstenaars oefende een grote invloed uit op wat daarna ‘minimal music’ werd. Hier wijst Conrad op de belangrijke kruising van conceptuele en performatieve experimenten die aan de theoretische basis liggen van hoe muzikanten, filmmakers, videomakers en elektronische instrumentenbouwers geluid en beeld verkenden.



