FILM

Een single-shot choreografisch portret van het Foley proces van de laatste scene uit The Conversation, een van de grootse sound-centric films aller tijden. Met het portretteren van die geluidkunstenaars tijdens hun werk, worden de vaak onzichtbare steunmechanismen van het filmmaken blootgesteld, en daaruit voortvloeiend schendingen van de persoonlijke levenssfeer door de overheid. In deze post-Snowden tijd van onthullingen, bevestigt Stratman de dynamische kracht van hoe geluid ons controleert omdat we minder van onze kritische vermogens gebruiken bij het horen dan bij het zien.