Camille Billops volgde eerst beeldhouwen aan de westkust voor ze in 1973 afstudeerde als beeldend kunstenaar aan het City College in haar nieuwe thuisstad New York. Samen met haar man, James Hatch, stichtte ze vervolgens de Hatch-Billops Collection, een omvangrijk archief van de Afro-Amerikaanse cultuurgeschiedenis. Ze maakten in de vroege jaren tachtig hun filmdebuut met Suzanne, Suzanne, de eerste in een reeks van films over Billops’ familie. De film schetst een portret van haar nicht, Suzanne Browning, die worstelt met een verleden van misbruik door haar ondertussen overleden vader en een daaropvolgende heroïneverslaving. Suzanne is genoodzaakt om het geweld van haar vader en de passiviteit van haar moeder, die ook onder zijn geweld leed, te begrijpen als de oorzaak van haar eigen zelfdestructieve gedrag. Na jaren van stilzwijgen zijn Suzanne en haar moeder eindelijk in staat om tijdens een zeer aangrijpend moment hun pijnlijke ervaringen met elkaar te delen. Billops’ emotioneel rauwe semi-autobiografische aanpak werden omschreven als “a means to a new black documentary style” (B. Ruby Rich, Sight & Sound).
“I’ve always liked Camille Billops’s films. Suzanne Suzanne is one of my favourite films, because more than any other films by independent black filmmakers, she really compels people to think about the contradictions and complexities that beset people. We’re not used to women artists of any race exerting that kind of relationship to art.” — Bell Hooks
English spoken, no subtitles
Copy courtesy of The New York Public Library and Third World Newsreel.
