In dit veelzijdig portret creëert Nam June Paik een pastiche van optredens en anekdotes door John Cage, interviews met vrienden en collega’s, maar ook voorbeelden van Paiks participatieve muziek en televisiewerken die aan de strategieën en concepten van Cage doen denken. De methodes en ideeën die aan de basis van de radicale muzikale esthetiek van Cage liggen – namelijk toeval, willekeurigheid en de democratisering van geluiden – worden duidelijk in een grensverleg- gend werk als 4’33” in complete stilte of wanneer hij onderdelen van composities door I Ching laat bepalen. Dit werk bevat niet enkel een collage van elementen uit Paiks Zen for TV, maar ook fragmenten uit vroege performances van Paik en Charlotte Moorman zoals TV Bra en anekdotes van Alvin Lucier.
